Bewolking kan op diverse manieren worden ingedeeld. Één daarvan is de indeling op grond van hoogte. Dit keer wordt hoge bewolking nader onder de loep genomen.

Wat is hoge bewolking?
Bewolking wordt op grond van de hoogte van haar basis boven de aarde onderverdeeld in 3 categorien:

- Laag: onder de 2 km
- Middelbaar: tussen de 2 en  5 km
- Hoog: boven de 5 km

Hoge bewolking staat volledig uit ijskristalletjes. De temperatuur op grote hoogte, boven de 5 km, is erg laag en komt soms beneden de -40 graden. Net als wolken die zich dichter bij de aarde bevinden ontstaat hoge bewolking doordat zich kristalletjes vormen rond stofdeeltjes. Omdat op grote hoogte en bij lage temperaturen dit proces heel soepeltjes verloopt kan bij 70% luchtvochtigheid zich reeds de karakteristieke hoge bewolking vormen. Hoge bewolking kan een hele karakteristieke vorm hebben. Ze wordt daarom weer verder onderverdeeld in: cirrus, cirrocumulus en cirrostratus.


Cirrus: dunne wolkenslierten aan het firmament

Cirrus komen meestal voor als rafelige windveren. Ze duiden vaak een weersverslechtering aan, zoals bijvoorbeeld een naderend front. Soms echter blijft het weer standvastig ondanks de aanwezigheid van cirrusbewolking.

 
Cirrocumulus: schapenwolkjes op grote hoogte

Cirrocumulus zien we niet zo vaak in ons land. Het zijn schapenwolkjes op grote hoogte die volledig uit ijskristallen bestaan. Vocht in combinatie met geordend opstijgen en dalen van luchtbellen zorgt voor de karakteristieke structuur van 'schaapjes'en blauwe blauwe lucht.

 
Cirrostratus: dunne wolkensluier waar het zonlicht door gebroken wordt

 Cirrostratus is een meer egale vorm van hoge bewolking. De zon kan er wel nog doorheen schijnen, maar het zonlicht wordt wel gebroken. Het gevolg is dat we vaak fraaie bijzonnen te zien krijgen die doen denken aan een regenboog.

Toenemende vochtigheid in de bovenlucht wordt zichtbaar in de vorm van 'contrails'

Hoge bewolking heeft niet altijd een natuurlijke oorsprong, maar wordt soms ook door menselijk handelen gevormd. Een heel bekend voorbeeld zijn natuurlijk de vliegtuigstrepen of 'contrails' die soms aan de heldere hemel zichtbaar zijn. Ze zijn vaak een teken van een weersverandering omdat deze lijnvormige bewolking makkelijker blijft hangen als de hoeveelheid vocht hoog in de lucht toeneemt.